28-02-2011 - Gek van hoop en verlangen
Ik heb het afgelopen weekend overleefd.
Ja overleven was het. Om jou niet te smsen.
God wat mis ik je. En wat verlang ik naar je.
Maar ik kan het niet meer.
De twijfel, de onzekerheid.
Ik denk iedere dag dat ik nou toch wel iets van je zou gaan horen.
Maar nee hoor.
Voor het slapen gaan lees ik een stukje uit de bijbel en bid ik.
Zoals je me vroeg.
Maar ik kan het niet meer.
Dus heb ik je gesmst
Liefste. Ik zou je niet smsen maar ik kan het niet meer. Ik had aangegeven niets van je te willen horen als je bij haar zou blijven, ik wil daar graag op terugkomen. Zeg me waar ik aan toe ben. Ik verlang naar je en hoop nog iedere dag. Maar zeg me als ik je los moet laten. Geef me alsjeblieft meer duidelijkheid...
En dan nu toch meer afwachten. Tot ik iets van je hoor.
En als ik iets van je hoor wat voor mij niet goed uitgaat pakken. Dan weet ik dat ik nooit meer zoveel van iemand kan gaan houden als van jou.
Je bent het voor mij. Met jou wil ik verder. Punt.
Gepost door: dromendurvendelen op 28-02-2011 om 19:57
|